Ο Γιώργος Ανδρέου ξεκίνησε να ασχολείται με την ορειβασία από το 1986 και έχει ανέβει στα περισσότερα βουνά της Ελλάδος. Ασχολείται με το διάφορα σπόρ του βουνού και της φύσης εδώ και πολλά χρόνια όπως το mountain bike, η αναρρίχηση, το σκί, το enduro, το trail, τη σπηλαιολογία και φυσικά το canyoning. Από το 1993, είναι ιδιοκτήτης καταστήματος ορειβατικού εξοπλισμού με έδρα το Βόλο. Με την αναρρίχηση αρχίζει να ασχολείται συστηματικά από το 1994 μέχρι και το 1999, σκαρφαλώνοντας σε πολλά βουνά της Κεντρικής Ελλάδας. Η συμμετοχή του σε καταβάσεις σπηλαίων και καταβάσεις φαραγγιών ξεκινάει το 1996. Το 1999 παρακολουθεί ένα σχολείο οδηγών canyoning από την Εθνική Επιτροπή της Γαλλίας (COMMISSION NATIONALE DE DESCENTE DE CANYON) που διοργανώθηκε στην Ελλάδα και το canyoning μπαίνει πλέον δυναμικά στη ζωή του. Εκπαιδευτές του ήταν οι: Olivier Gola και Gilbert Djourakdjian. Το 2002 από την ίδια Γαλλική επιτροπή, του πιστοποιήθηκε και η τεχνική ικανότητα ασφάλισης-αρματώματος φαραγγιών. Το καλοκαίρι του 1999 ο Γιώργος Ανδρέου μαζί με την νεοσύστατη και συνεχώς αναπτυσσόμενη ομάδα του, αρχίζει την εξερεύνηση των άγνωστων και παρθένων Ελληνικών φαραγγιών. Το 2000 αρχίζει να διοργανώνει τουριστικές καταβάσεις και παράλληλα αρματώνει το ομορφότερο και δυσκολότερο φαράγγι στην Ελλάδα, τον Γοργοπόταμο, μαζί με μια παρέα από επιλεγμένους αναρριχητές της εποχής εκείνης! Τον Ιούλιο του 2002 γίνεται μέλος του Ιταλικού οργανισμού Canyoning και παρακολουθεί το πρώτο μέρος της Ιταλικής σχολής εκπαιδευτών (SCUOLA NAZIONALE CANYONING) που πραγματοποιήθηκε σε φαράγγια της βορείου Ιταλίας. Εκπαιδευτές του ήταν οι: Roberto Recchioni και Maurizio Biondi. Το 2003 αυτοί που ασχολούνται στην Ελλάδα με το canyoning είναι πλέον αρκετοί. Έτσι ιδρύει με την υποστήριξή τους τον Ε.Σ.Ε.Φ (Ελληνικός Σύλλογος Εξερεύνησης Φαραγγιών) σωματείο που ασχολείται πανελλαδικώς, αποκλειστικά με την εκπαίδευση νέων μελών στο canyoning και την εξερεύνηση καινούριων φαραγγιών. Τον Ιούνιο του 2003 δημιουργεί ανεπίσημα μαζί με τον διακεκριμένο σπηλαιολόγο Κώστα Αδαμόπουλο, την Ελληνική Σχολή canyoning και ξεκινάει μέσω του Ε.Σ.Ε.Φ, την πρώτη σχολή και από τότε συνεχώς διοργανώνει εκπαιδευτικά προγράμματα, με σκοπό την εξάπλωση του canyoning με ασφαλή κριτήρια.
Τον Ιούνιο του 2006 διοργανώνει πάλι μέσω του Ε.Σ.Ε.Φ και της Σ.Ο.Ε μια σχολή διάσωσης, με εκπαιδευτές τους Γάλλους: Frank Jourdan, Jean Francois Fiorina, Philip Auvaro. Την σχολή παρακολουθούνε 12 επιλεγμένοι Έλληνες απόφοιτοι των σχολών canyoning.
Τον Ιούνιο του 2008 καλεί στην Ελλάδα επίσημα τον εκπαιδευτή και πρόεδρο τότε της Γαλλικής σχολή canyoning, Laurent Publan, και οργανώνεται η πρώτη σχολή Moniteur (εκπαιδευτών) με σκοπό την στελέχωση και ανάπτυξη του Ελληνικού canyoning. Από την Γαλλική σχολή E.F.C, αποφοίτησαν 5 Έλληνες canyoners, στους οποίους άνηκε και ο ίδιος.
Από το 1999 εξερεύνησε και αρμάτωσε με διάφορες ομάδες που εκπαιδεύτηκαν από τη σχολή, τα περισσότερα από τα Ελληνικά φαράγγια. Μέχρι σήμερα συνόδεψε ως οδηγός φαραγγιών πάρα πολύ κόσμο, καθώς διοργάνωσε και δίδαξε σε αρκετές σχολές και σεμινάρια κατάβασης φαραγγιών. Σήμερα συνεχίζει το έργο του με τους συνεργάτες του, πάντα εξελισσόμενο με τις πιο προηγμένες μεθόδους και τεχνικές.